Esperanto é uma língua criada para facilitar a comunicação entre os povos do mundo inteiro. Internacional e neutra, pertence a todos.

José Saraiva

 

En la 19-a de majo 2017 elkarniĝis instruisto José Saraiva Matos (“Jozefo Hajlo”), laŭkora bahiano, naskiĝinte en la 10-a de junio 1918, en la cearaa urbo Norda Gŭarasiabo kaj radikiĝinte, ankoraŭ en la 30-aj jaroj, en Bahio.

Unuaranga spirito, inteligenta, aŭtodidakta kaj disciplinema, li heredigis al ni ekzemplon pri sindediĉo kaj fokuso al Esperanto, donacante al ni per sia kreemo kaj inventemo en la esperantaj literoj kaj donante al ni apogon pri plej diversaj tipoj de agado en la bahia esperanta movado.

Li estis grandioza ekzemplo.

Li lernis Esperanton jam en la maturaĝo. Entuziasmiĝinte pri la ideo, li batalis por sia idealo, progresis en la lernado kaj eĉ verkis kurson en la lingvo (materiigitan en la libro “PRAKTIKA KURSO DE ESPERANTO”).

Li kreadis krucvortenigmojn en Esperanto kaj sendadis ilin al multaj revuoj de la movado.

Certe la kreema, nelacema kaj sindediĉa “Majstro Sarajvo” estis akceptita en la originala loĝejo, de noblaj spiritistoj-esperantistoj.

Li mortis tute lucida, unu monaton antaŭ ol kompletigi 99 jarojn.

Nia dankemo al la kunulo, kiu foriris.

Multan dankon, Majstro Sarajvo, pro ĉio, kion vi faris favore por Esperanto en Bahio kaj en Brazilo.

Acusativo

Acusativo

VORTFARADO

VORTFARADO

A construção de palavras em Esperanto se dá com o uso de vários recursos:

1) adicionando-se finais gramaticais:

- “-o” para formar substantivos: sano, paco, belo,..

- “-a” para formar adjetivos: sana, paca, bela,…

- “-e” para formar advérbios derivados: sane, pace, bele,…

2) utilizando-se finais, que indicam os tempos verbais (usados para todos os pronomes pessoais do caso reto):

- “-i”, para o Infinitivo ; “-as”, para o Presente: “-is”, para o Passado; “-os”, para o Futuro;”-us”, para o Condicional; “-u”, para o Imperativo.

Ex: Kanti (cantar); mi kantas (eu canto), ni kantas (nós cantamos); li kantis (ele cantou), ili kantis (eles cantaram).

3) Através de afixos:

prefixos: “bo-”, “dis-”, “ek-”, “eks-”, “fi-”, “ge-”, “mal-”, “mis-”, “pra-”, “re-”

Ex: patro (pai), bopatro (sogro); fari (fazer), refari (refazer)

Algumas preposições podem exercer o papel de prefixo.

Ex: porinfanaj libroj ( livros para crianças), senvola (sem vontade própria), perlabori (adquirir algo por seu trabalho), tralegi (ler do começo ao fim), etc.

sufixos: “-aĉ”, “-ad”, “-aĵ”, “-an”, “-ar”, “-cĵ”, “-ebl”, “ec-”, “-eg”, “-ej”, “-em”, “-end”, “-er”, “-estr”, “-et”, “-id”,”-ig”, “-iĝ”, “-il”, “-in”, “-ind”, “-ing” “-ism”, “-ist”, “-nj”, “-obl”, “-on”, “-op”, “-uj”, “-ul”.

Ex: bovo (boi), bovejo (curral); instrui (ensinar), instruisto (professor)

4) com a junção de duas palavras ( com ou sem hífen):

de dois substantivos: ŝtato-membro (estado, que é membro), klasĉambro (sala de aula)

de dois adjetivos: surta-muta (surdo-mudo), belsona (melodioso)

de dois advérbios: vole-nevole (querendo ou não), treege (extremamente, muitíssimo)

de adjetivo com substantivo: ruĝlipoj ( lábios vemelhos)

de substantivo com verbo: ĉashundo (cão de caça)

de pronome indefinido com substantivo: pluredro (poliedro)

de advérbio com adjetivo: multnombra (numeroso)

Postado há 22nd August 2015 por Rosangela Sousa

Imagem de Amostra do You Tube
Imagem de Amostra do You Tube